Προς: την Υπουργό Παιδείας, δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων, κα
Διαμαντοπούλου Άννα
Κοινοποίηση: α. Περιφερειακό Δ/ντή Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας,
κ. Αργυρόπουλο Ηλία
β. Προϊστάμενο Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, κ. Τζωρτζόπουλο Δημήτριο
γ. Διευθυντή Β/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Φωκίδας, κ. Λαγγουράνη Ανάργυρο
Ονομάζομαι Ηλίας Γάτος, είμαι εκπαιδευτικός κλ. ΠΕ03 (Μαθηματικός) και υπηρετώ με οργανική θέση στο Γυμνάσιο Ιτέας του Ν. Φωκίδας.
Όπως γνωρίζετε τα τελευταία χρόνια έχουν συντελεστεί στα σχολεία αρκετές τεχνολογικές εξελίξεις.
Επιπλέον δε όλα τα σημαντικά προγράμματα που έχετε εξαγγείλει, όπως η ψηφιακή τάξη, οι διαδραστικοί πίνακες και γενικότερα η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία, όλα μαρτυρούν ότι οι αλλαγές στην παιδεία θα είναι ριζικές. Όμως επιτακτική προϋπόθεση για την επιτυχία των ανωτέρω αποτελεί η...
προσαρμογή των εκπαιδευτικών στα νέα δεδομένα και επομένως είναι απολύτως αναγκαία η συνεχής ενημέρωση, επιμόρφωση και στήριξη του διδακτικού έργου των εκπαιδευτικών από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (Υπουργείο, Περιφερειακή Δ/νση, Σχολικούς Συμβούλους κλπ.).
Υπηρετώ την εκπαίδευση επί είκοσι πέντε χρόνια μέσα από διάφορες θέσεις και του ιδιωτικού αρχικά και του δημόσιου τομέα στη συνέχεια (ως ιδιοκτήτης φροντιστηρίου, καθηγητής Λυκείου, ιδρυτικό μέλος του Κ.Π.Ε. Άμφισσας, μέλος της εκπαιδευτικής ομάδας του ίδιου Κ.Π.Ε., υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Εκπ/σης, καθηγητής στο ΕΠΑΛ Άμφισσας και τα τελευταία χρόνια στο Γυμνάσιο Ιτέας).
Έτσι όλα αυτά τα χρόνια διαπίστωσα ότι ο ρόλος του σχολικού συμβούλου, τουλάχιστον όσον αφορά στην ειδικότητά μου, είναι ανύπαρκτος. Στελέχη της εκπαίδευσης που και θεωρητικά και πρακτικά θα έπρεπε να μας φωτίζουν με τις γνώσεις τους και την εμπειρία τους αποδεικνύονται στην πράξη ότι δεν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για όσα συμβαίνουν στα σχολεία. Ο ρόλος τους είναι τυπικός, περισσότερο κάνουν δημόσιες σχέσεις παρά παραγωγή εκπαιδευτικού έργου. Παράλληλα δε η φυσική τους παρουσία στα σχολεία σε αρκετές περιπτώσεις δίνει την εντύπωση ότι γίνεται κυρίως και για να δικαιολογήσουν τις χρηματικές τους αποζημιώσεις. Σε κάποιες δε περιπτώσεις σχολικών συμβούλων δεν υπάρχει ούτε καν η φυσική παρουσία.
Προς ενίσχυση των ανωτέρω διαπιστώσεών μου, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, την περίπτωση του Σχολικού Συμβούλου Μαθηματικών υπεύθυνου για τους νομούς Φωκίδας και Βοιωτίας, κου Μανωλόπουλου Μιχαήλ. Ο κος Μανωλόπουλος έχει να εμφανισθεί στα σχολεία της Ιτέας και γενικὀτερα σε σχολεία της Φωκίδας περίπου δύο χρόνια. Στο διάστημα αυτό επικοινωνεί μαζί μας μόνο με επιστολές. Στις 6/9/2010 μας έστειλε ένα έγγραφο με αριθμ. πρ. 274 και θέμα «Καινούρια σχολική χρονιά», όπου μεταξύ άλλων μας ενημέρωσε ότι θα βρίσκεται στο γραφείο του κάθε Δευτέρα, για να συζητήσουμε όποιο θέμα προκύψει κατόπιν συνεννοήσεως. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα μαζί του παρουσία συναδέλφων της ίδιας αλλά και διαφορετικής ειδικότητας προκειμένου να μας διευκρινίσει τι ακριβώς εννοεί, μου εξήγησε ότι όποιος έχει κάποιο πρόβλημα, θα κλείνει ραντεβού μαζί του και θα πηγαίνει στη Λιβαδειά (έδρα του συμβούλου), για να το συζητήσουν. Στην παρατήρησή μου ότι ο ρόλος του συμβούλου είναι να επισκέπτεται ο ίδιος τα σχολεία και όχι να συναντούν οι εκπαιδευτικοί το σύμβουλο στο γραφείο του, μου απάντησε ότι αυτό είναι θέμα που το αποφασίζει ο ίδιος και εφόσον του το ζητήσει ο διευθυντής του σχολείου. Λίγες μέρες αργότερα, όταν ο Δ/ντης Εκπ/σης Φωκίδας, κος Λαγγουράνης Ανάργυρος, επισκέφτηκε το σχολείο μας τον ενημέρωσα σχετικά παρουσία του συλλόγου διδασκόντων και του ζήτησα να παρέμβη προκειμένου ο κος Μανωλόπουλος να επισκεφτεί το σχολείο μας για διάφορα θέματα της μαθηματικής επιστήμης και όχι μόνο. Μέχρι σήμερα, ανεξάρτητα αν έγινε η παρέμβαση από την πλευρά του κου. Λαγγουράνη, ο κος Μανωλόπουλος λάμπει δια της απουσίας του.
Ύστερα από τα παραπάνω εύλογα τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:
Α. Ποιος είναι τελικά ο ρόλος του Σχολικού Συμβούλου;
Β. Η επικοινωνία του με τους εκπαιδευτικούς γίνεται μόνο μέσω του διαδικτύου και των σχετικών εγγράφων;
Γ. Η αναβάθμιση της παιδείας θα γίνει με ξεπερασμένες μεθόδους και αλαζονικές αντιλήψεις του τύπου «εγώ αποφασίζω αν θα έρθω στα σχολεία και πότε»;
Δ. Αν γίνουμε θιασώτες της ίδιας λογικής και εγκαταλείψουμε τη μαχόμενη εκπαίδευση, μήπως θα πρέπει να δώσουμε και εμείς οι εκπαιδευτικοί τους αριθμούς των κινητών μας τηλεφώνων προκειμένου να λύνουμε, αν θέλουμε, τα προβλήματα των μαθητών από τα σπίτια μας;
Σας ευχαριστώ θερμά και μόνο που διαβάσατε την επιστολή μου, γνωρίζοντας το βεβαρημένο του χρόνου και των υποχρεώσεών σας, και είμαι στη διάθεσή σας σε περίπτωση που χρειαστείτε περισσότερη ενημέρωση.
Με τιμή
Ηλίας Γάτος
Η έκπληξη ίσως βέβαια θα είναι αναπόφευκτη για κάποιον που επισκέπτεται την έκθεση -και έχει ακούσει δυο πράγματα παραπάνω για τους γ.τ.ο.- όταν προχωρώντας στα διάφορα, καλά οργανωμένα και εντυπωσιακά, τμήματα εισέλθει στο τμήμα της Βιοτεχνολογίας όπου του δίνεται η ευκαιρία, μεταξύ άλλων -έγκυρων- πληροφοριών για το κύτταρο και το DNA, να μάθει π.χ. ότι ο άνθρωπος πάντοτε προσπαθούσε να βελτιώσει την φύση, ότι η απάντηση στο γιατί χρειαζόμαστε τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς είναι η αναμφίβολη αύξηση του πληθυσμού της Γης και η μείωση των καλλιεργούμενων εδαφών που καθιστά αναγκαία την χρήση της τεχνολογίας.. Μπορεί να δει εκθέματα με γ.τ. ποικιλίες καλαμποκιού, βαμβακιού και άλλων, διαβάζοντας σε εμφανείς λεζάντες με αποφασισμένα προτάγματα, γεμάτα βεβαιότητα, πως “Για να είναι ανθεκτικό το βαμβάκι σε ασθένειες πρέπει να τροποποιηθεί γενετικά”, “Για να εμπλουτιστεί με βιταμίνη Α, το ρύζι πρέπει να τροποποιηθεί γενετικά”, “Ο γενετικά τροποποιημένος σολομός έχει ταχεία ανάπτυξη”. Με το ίδιο τρόπο, στους μικρούς επισκέπτες δίνεται η ευκαιρία να παίξουν τροποποιώντας γενετικά μια ντομάτα... Μήπως κάτι δεν πάει καλά..;